Chrześcijańska wiara wypływa z przyjęcia nieskończonej miłości Boga, wyrażonej przez Jego krzyż i zmartwychwstanie. Kochać Jezusa to odwzajemniać tę miłość w bardzo konkretny sposób, każdego dnia naśladując Go i oddając swoje życie Bogu do dyspozycji. Uzdalnia nas do tego Duch Święty, który rozpala w nas miłość i obdarza prawdziwą wolnością zdania się na wolę Bożą.

Ks. Jarosław Januszewski, „Oremus” maj 2008, s. 42

Święty Jan I – urodził się w Toskanii. Został papieżem 13 sierpnia 523 roku. Zawdzięczamy mu wprowadzenie do kalendarza sposobu liczenia czasu od narodzin Pana Jezusa, według obliczeń Dionizego Małego. Papież Jan I dla dobra katolików zachodnich podjął się misji u cesarza bizantyjskiego, aby zakończyć prześladowanie arian. Wybrał się do Konstantynopola stolicy cesarstwa bizantyjskiego gdzie witano go bardzo uroczyście jako następcę św. Piotra. Jednak cesarz Justynian I wyraził zgodę jedynie na zwrot kościołów arianom. Innych ustępstw nie udało papieżowi się uzyskać. Jan I był pierwszym papieżem, który opuścił Italie i przybył na Wschód. Papież po przyjeździe do Rawenny został przyjęty przez króla Teodoryka z podejrzliwością, że zawarł porozumienie z cesarzem przeciwko niemu. Z powodu nieuzyskania zgody na rekonwersję arian, został przez króla siłą uwięziony. 18 maja 526 r. zmarł w więzieniu. Cztery lata później, w 530 r., ciało Jana I przeniesiono do Rzymu i pochowano w przedsionku bazyliki św. Piotra z napisem: Biskup Pana, Ofiara Chrystusa.